آفریدگار توانا را سپاس بیکران باد که زیباترین و شایسته ترین حس های پاک را به انسان ارزانی داشت.
حس هایی از زیبایی و هنر و اندیشیدن که در مسیر رسیدن به کمال و اوج توانایی و دانایی انسان را از دیگر مخلوقات برتری داد.
و چه زیباست آشکار شدن این شایستگی ها و زیبایی ها در بیان زیبا و کلام شیوا که تصویری متفاوت و پسندیده از ذهن های خلاق و نهادهای درونی آدمی را نمایان میسازد چه با هنرنمایی از مهارت ها و توانایی ها و چه با فروزان شدن طبع شعر و سخنان حکیمانه و جذاب همواره نام آوران عرصه علم و هنر و فرهنگ را در ادبیات ستوده می شناساند.
هر انسانی در گذر زندگی فرصت ها و موفقیت های مختلفی در عرصه های گوناگون را تجربه می کند و در این میان از جذاب ترین آن فرهنگ و ادبیات درست و پسندیده است که بهترین پندها و مهمترین عبرت ها از دل تاریخ و داستان های راستین بیرون میآید.
بودند و هستند افرادی که در زمینه شعر و ادب تلاش کردند و می نمایند اما گرایش به راستی و بیان واقعیات از بهترین های این عرصه است.
چه آنهایی که از گذشتگان و اندرزهای نیک یاد میکنند و چه آنهایی که خود صفحه هایی از آموزه ها و تجربیاتشان را مینویسند و برای آگاهی و شناخت دیگران میگذارند.
زنده یاد حاج باقرباقریان از جمله انسانهایی بزرگ است که شور و ذوقی مطلوب در شعر و بیان داشت و در هر مقطع سنی علاقه اش به بزرگان دینی و ملی آشکار بود و علاوه بر حفظ و بازخوانی شعر و پندها و اندرزهای بزرگان این سرزمین خود نیز طبع زیبایی در سرودن شعر و نوشتن متون جذاب ادبی داشت.
جالب توجه اینکه در بسیاری از مواقع پاسخ به پرسشهای دیگران و یا برای راهنمایی و پند فرزندان و جوانان از اشعار پندگونه و جذاب استفاده می نمود که تاثیر بسزایی در پذیرش حقایق و واقعیات داشت.
در اینجا برخی از دست نوشته ها و اشعار زنده یاد حاج باقرباقریان جمنانی را تقدیم دوستداران و علاقمندان می نماییم.
زنده باد یاد نامداران و نام آوران علم و ادب و هنر ایران زمین